Tak jest! Obroniłam się i oficjalnie zaczęłam wakacje! Niesamowite uczucie kiedy masz świadomość, że nic nie musisz robić, choć... osobiście nie znoszę bezczynności i nudy. Dziś mogę uznać, że kolejny etap w moim życiu został zakończony i 'stety lub niestety' wielkimi krokami zbliża się samodzielność. Ale...

    I na to przyjdzie pora! a dla mnie nareszcie przyszedł moment, kiedy na spokojnie mogę usiąść i powrócić, (choć już tylko wspomnieniami) do mojej majówkowej podróży.
     Zaplanowana niespełna miesiąc wcześniej, a głównym bodźcem był TATO, który pod koniec maja obchodzi urodziny (od niedawna stał się zapalonym podróżnikiem). Od dłuższego czasu trąbili o Brexicie, a ja nie miałam pomysłu; "co wręczyć na prezent"? I tak zrodził się pomysł wspólnej wycieczki do Anglii przypadającej na długi weekend majowy.
   Jednak nie byłoby to możliwe do zrealizowania gdyby nie, życzliwa mi osoba (a nawet i osoby!), która niejednokrotnie grała pierwsze skrzypce na tym blogu. Właściwie to Ona była inspiracją i swego rodzaju natchnieniem do powstania tej strony.. ooj, aż 4 lata temu! Choć podczas jej prowadzenia nie było ciągłości (każdy ma swoje zawirowania w życiu) to uznaję to za ogromny sukces! Od początku naszej znajomości wspierała mnie na każdym polu. Mimo, że nasze drogi już się razem nie schodzą, to pozostała między nami gruba nić porozumienia. Przebrnęliśmy przez wiele wspólnych życiowych wzlotów i upadków, ale przede wszystkim razem zgromadziliśmy mnóstwo wspomnień! Wiem, że będziesz to czytać, dlatego serdecznie Ci dziękuję za tą troskę, wsparcie i serce, które w to wszystko wkładasz! Dlatego podróż do Londynu nie wymagała wykupienia wycieczki w biurze podróży. Razem z tatą zatrzymaliśmy się u najbliższych mi znajomych.
    Plan był dość prosty. Razem z tatą spędzamy w Anglii 4 dni i wykorzystujemy je maksymalnie, stąd uznaliśmy, że zwiedzanie Londynu musi przypaść na góra dwa dni.
  Dzisiaj pokażę wam, jak przebiegało nasze zwiedzanie, w którym chciałam pokazać tacie najważniejsze punkty tej stolicy (na pewno wam zresztą dobrze znane).

   Puk, puk! -  halo, blogosfera? Witam ponownie:) Obiecuję, że.. nie, nie lubię obiecywać. Jestem pewna, że ten powrót będzie naprawdę ciepły!

   Kuba to niesamowita wyspa! Piękne widoki, przyjacielscy tubylcy, klasyczne samochody, ciepły ocean, sławna Tropicana.. aaaj to tylko kilka z tych pozytywnych aspektów. Uważam, że to była podróż życia! Pierwsza i z pewnością nieostatnia! Zatem witam was postem z serii grudniowe wakacyjne wspomnienia.  Poniżej mnóstwo pamiątkowych zdjęć z pięknej plaży, zwiedzania stolicy - Hawany oraz parę zakątków z miejscowości, w której mieszkałam - Varadero.